आठवांचे मोरपीस

  

पाहून हिरव्या कोंदणातील शुभ्र फुले

मन पाखरू होऊन हिंदोळ्यावर झुले

गंध भरल्या दिवसांची आज येई याद

अनंताचा फुलोर घाले मना साद

अनंताच्या फुलोराला सखी मधुमालती

जाई-जुई गोकर्णी गळ्यात गळे घालती

बकुळीची नक्षी शोभे धरित्रीला

गंधवेडी आठवण मोहवी मनाला

रातराणी बिलगली वेल्या-मोगऱ्याला

अंगावर जणू शत-तारकांचा शेला

सुमनांच्या कुपीतून सांडते अत्तर

बरसात सुवासाची अंगा-खांद्यावर

डोळ्यापुढे उभे राही मागचे अंगण

मोती-पोवळ्याची तिथे होई पखरण

इवलिशी फुले देती मोठासा आनंद

न्हाऊनिया त्यात मन होई धुंद

जुळले ते मैत्र जन्मांतरीचे

जडले ते नाते पाना-फुलांचे

कोवळीक त्याची पसरते मनभर

आठवांचे मोरपीस फिरे हळुवार.